تعيّن وهزار صورت شده ظهوركرد ، و هر تعيّنى را نامى ونشانى ، و عملى وكردارى در خور او بخشيده ، وموت وحيات ورنج وراحت وشادى وغم هركدام را مقرر كرده ، در اين عالم موجود گردانيد ، وهركس را موافق سرنوشت او به‌راهى داشت كه دراين عالم زندگانى كند « 1 » . و در موضع ديگر نقل مىكند كه « بشسته جوكى » براى « رامچند » بيان وحدت ذات بارىتعالى و شرح منشأ كثرت وپيدائى عالم مىكند وخاطرنشان مىنمايد آن‌كه در اين تعيّنات گوناگون وموجودات از حدّ ونهايت افزون جز ظهور يك‌نور نيست و همان نور غيب است كه خويش را به‌هر رنگ و هر صورت جلوه‌گر ساخته ، جمال و كمال خود را ظاهر مىنمايد ، وآن‌را به‌زبان جوكيان « سهنسكرت : اتپت پركن » گويند ( يعنى : آنكه آغاز بنياد آفرينش نمود ) . بشسته جوكى چنين مىگويد كه : اى رامچند ! اكنون سخن در وحدت ذات بارىتعالى وپيدائى كثرت مىكنم ، وحقيقت آفرينش را مشرّح مىسازم كه همان يك ذات كامل الصفات به‌چه نوع چندين ذاتها نمود ، وبه‌چه طريق خود را در مظاهر موجودات ظاهر گردانيد ؟

--> ( 1 ) - / مقدمه جوگ باسشت : 8